De Gouden Schande

soulier mauveEén goal in de bekermatch op Waregem en vijf assists in de competitie. Enkel de beslissende gelijkmaker in Galatasaray lijkt in de huidige seizoenshelft statistisch het ‘belang’ van Praet voor Anderlecht te onderschrijven, maar toch wordt hij verkozen als de belangrijkste speler, en dan nog voor onze volledige competitie.

Praetjes vullen geen gaatjes

De Gouden Schoen wordt jaarlijks uitgereikt aan de speler die in een kalenderjaar de beste prestatie op de mat heeft gelegd. In theorie komen alle spelers van de Belgische competitie daarvoor in aanmerking. In de praktijk wordt de trofee echter haast enkel uitgereikt aan zij die voor de Mauves uit Brussel spelen of zij die aan die club worden gelinkt. Maar dat hoeft niet altijd de beste speler van de Anderlecht te zijn. Van groter belang lijkt het opdrijven van de transferprijs voor wie denkt België te zijn ontgroeid en ten laatste tegen het einde van het seizoen op een vertrek aanstuurt. Wat de trots van onze competitie had moeten zijn verwordt stilaan tot het voornaamste symptoom van de verzieking van het Belgisch voetbal.

Van journalisten en de mensen van de voetbalbond kan toch ten minste worden verwacht dat statistieken meespelen in de poging tot het uitbrengen van een neutrale stem. En voor een aanvallend ingestelde speler komt dat doorgaans neer op het aantal gemaakte goals en het aantal geleverde assists.

Terwijl drie goals en vijf assists in de eerste stemronde Dennis Praet slechts 11 stempunten opleverden, krijgt het jeugdproduct van Genk voor de tweede stemronde maar liefst 239 punten voor in totaal 2 goals en 7 assists, alle competities opgeteld. De vijf doelpunten die Dennis dit jaar in de competitie heeft gemaakt werden alle vijf in de terugronde gepot, waardoor die enkel in aanmerking kunnen komen voor de Gouden Schoen van 2015.

Hans Van Aken, die dit seizoen in de Vlaamse media al werd neergezet als het talent dat dit jaar maar niet kan bevestigen, zit voor de tweede stemronde al aan 6 doelpunten (waarvan 2 beslissend in de Europaleague) en 6 assists. Goed voor een totaal van 40 punten. De eerste stemronde leverde hem wél veel punten op (eerste met 122 punten). Maar of dat te danken was aan zijn 8 goals en 6 assists (alle competities opgeteld) of aan de interesse die Anderlecht op dat moment in de jonge Belg vertoonde, zullen we wellicht nooit mogen weten.

Standardtalent Paul-José Mpoku, die zich in de terugronde van vorig jaar al eens negatief uitliet over Anderlecht, kreeg voor de tweede stemronde dit jaar slechts 14 punten voor een totaal van 7 goals en 4 assists. De kapitein van de Belgische beloften (was?) is dan ook met voorsprong de belangrijkste speler van Standard, van een totaal andere orde dan Praet voor Anderlecht bijvoorbeeld. Voor de eerste ronde kreeg Mpoku wellicht nog minder. Nochtans gaven de statistieken ook toen duidelijk het belang van Paul-José weer: 5 goals en 7 assists, competite en POI opgeteld. De met voorsprong belangrijkste speler van Standard krijgt zo niet eens een plaats in de top tien van de eindstand.

Er kan nog moeilijk worden ontkend dat RSCA de competitie naar zijn hand zet, niet zozeer op maar vooral naast het veld. Ook uit de media valt dit duidelijk af te leiden. Kritiek op het systeem krijgt slechts een stem als het communautair verwoord kan worden, het nieuws op zich is blijkbaar niets waard. Nochtans worden zowel de Waal Mpoku als de Vlaming Van Aken duidelijk achtergesteld door onze heren in het paars. De enige Gouden Schoen in het bescheiden Lokeren  blijft zo nog steeds deze eettent die in haar intussen 26-jarig bestaan wellicht vooral veel volk uit Brussel over de vloer gekregen heeft.

Volg Slijttijd.be ook op Facebook.

You may also like...